Bošnjaci u pohodu na Perziju 1727. godine – presudna bitka kod Isfahana

Potpisivanjem mira u Požarevcu 1718. godine u Osmanskom carstvu je nastupio period mira sa susjedima. Rusija koja je doživjela težak poraz na Prutu 1710/11. godine nastojala je političkim putem da riješi svoje pretenzije na prostoru Kaspijskog i Crnog mora. Uz obostrani dogovor Rusija dobija prostor uz Kaspijsko jezero i grad Baku, dok Osmansko carstvo dobija prostor zapadno od Kaspijskog mora. Perzija (Hotakijska monarhija), susjedna zemlja, koja je smatrala da ovakva podjela narušava njezin teritorijalni integritet, 29. jula 1724. godine, objavljuje rat Osmanskom carstvu.

Osmanska vojska, i pored toga što je imala početnog uspjeha, počinje patiti od nedostatka ljudstva, te 1727. godine sultan Ahmed III naređuje opću mobilizaciju širom imperije, koja treba biti završena do maja. Naređenje da mobiliše 4 000 vojnika iz kliškog i hercegovačkog sandžaka dobio je i bosanski beglerbeg Abdulah paša. Ova vojska se kod Hamadana i Isfahana trebala staviti pod neposrednu komandu bagdadskog beglerbega Ahmed paše. Fermanom je naglašeno da svi odabrani vojnici moraju biti vješti sa puškom i najbolji junaci Bosne. Nakon udijeljene dnevne plate od 15 groša, bakšiša, podijele pušaka, životnih namirnica, šatora, te dodatne obuke 4 000 vojnika i 1 200 oficira i pomoćne pratnje, oružana sila se uputi 2. aprila 1727. godine, kopnenim putem do Galipolja, a odatle do solunske luke, gdje su ih čekala četiri ratna broda kapaciteta 675 ljudi, kao i više drugih brodica. Nakon ovoga doplovili su do luke Iskenderun, gdje su se stavili pod komandu glavnog seraskera (generala) Ahmed paše. Bošnjaci su odmah uključeni u borbu sa ostalim osmanskim trupama, a posebno je njihova uloga došla do izražaja u Bici kod Isfahana 19. avgusta 1727. godine, koja je bila jedna od prekretnica rata. Trpivši poraze, perzijski šah Ešref Afgan od Porte zatraži primirje koje je i potpisano 3. oktobra 1727. godine. Oficiri i vojnici iz Bosanskog ejaleta su se vratili kućama 7. aprila 1728. godine.

Od njih 5 200, koliko ih je otišlo na osmansko – perzijsko ratište, kući se vratilo samo 500 Bošnjaka. Preostalih 4 700 je poginuo u bitkama kod Hamadana i Isfahana. I pored teških gubitaka, Bošnjaci su se isklesali u vrsne ratnike što će imati veliki značaj u budućim sukobima, naročito u boju kod Banja Luke gdje su Bošnjaci odnijeli jednu od najvećih pobjeda u svojoj historiji.

Izvor: Bosnae.info

Related Articles

Close
Close